Πώς θα λειτουργούσε καλύτερα;

Έχουμε μια μικρή «επαγγελματική διαστροφή»: ό,τι κι αν βλέπουμε, αναρωτιόμαστε πώς θα μπορούσε να λειτουργεί καλύτερα.

Μας τραβούν την προσοχή όσα οι περισσότεροι έχουμε μάθει να προσπερνάμε: ό,τι δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε, ό,τι αποκλείει χωρίς λόγο. Από εκεί ξεκινούν οι ερωτήσεις. Γιατί έγινε έτσι; Ποιος γνωρίζει καλύτερα; Και —η αγαπημένη μας— γιατί όχι αλλιώς;

Δεν έχουμε όλες τις απαντήσεις. Ξέρουμε όμως να αναζητούμε όσους τις έχουν, και όταν κάτι αξίζει να δοκιμαστεί, δεν το αφήνουμε για πολύ στη θεωρία.

Δες τι κάνουμε
Συνεργάτες, ανάμεσά τους μια γυναίκα σε ενεργό αμαξίδιο, συζητούν δίπλα στη θάλασσα.

Η iCanότητα ξεκίνησε από τον κόσμο όπως τον ζούμε εμείς.

Από την αναπηρία — που σου μαθαίνει πολύ γρήγορα τι σημαίνει εμπόδιο, αλλά κυρίως τι σημαίνει να το ξεπερνάς.

Από τη φύση, που για εμάς δεν είναι μια αφηρημένη ιδέα αλλά μέρος της ζωής μας: τη γνωρίζουμε, την εξερευνούμε και τη φροντίζουμε όσο μπορούμε.

Και από τα ζώα, που ήταν πάντα κοντά μας: στο σπίτι, στη γειτονιά, στις ιστορίες μας.

Δεν χρειάστηκε λοιπόν να ψάξουμε πολύ για το τι μας αφορά. Το ξέραμε ήδη.

Η προσβασιμότητα και η συμπερίληψη της αναπηρίας, το περιβάλλον και η προστασία των ζώων δεν είναι τρεις θεματικές που επιλέξαμε. Είναι τρία κομμάτια του κόσμου που γνωρίζουμε, αγαπάμε και θέλουμε να φροντίζουμε λίγο καλύτερα.

Και υπάρχει κάτι ακόμη που για εμάς έχει σημασία.

Η συμπερίληψη δεν εξαντλείται στην πρόσβαση. Το να μπορείς να μπεις, να κινηθείς ή να χρησιμοποιήσεις μια υπηρεσία είναι απαραίτητο — αλλά είναι μόνο η αρχή. Για εμάς, σημασία έχει να μπορείς να είσαι παρών εκεί όπου συμβαίνει η ζωή και να συμμετέχεις σε όσα επιλέγεις.

Να εξερευνάς, να δημιουργείς, να συμμετέχεις, χωρίς να έχει αποφασίσει κάποιος άλλος μέχρι πού μπορείς να φτάσεις.

Γιατί η πρόσβαση δεν είναι ο προορισμός. Είναι αυτό που σου επιτρέπει να φτάσεις σ’ αυτόν.

Γνώρισε την iCanότητα

Κι αν…;

Ένας δρόμος, πέντε σημεία, πέντε «κι αν». Διάλεξε ένα σημείο και δες τον δρόμο να αλλάζει.

Παραθαλάσσιος πεζόδρομος: μια γυναίκα σε αμαξίδιο μπροστά σε σκαλιά, οδηγός όδευσης τυφλών που καταλήγει σε μεταλλικό ερμάριο, ανασηκωμένες πλάκες γύρω από τις ρίζες ενός δέντρου και μια γάτα δίπλα σε πλαστικό μπολ.
Ενδεικτικές απεικονίσεις: δείχνουν την ιδέα, όχι έργο που έχει γίνει.

Οι πέντε παρεμβάσεις

0 από 5

Έτσι είναι σήμερα. Ξεκίνα από το πρώτο σημείο ή διάλεξε όποιο σου τραβάει την προσοχή.

Έχουμε ένα μικρό πρόβλημα με το «έτσι είναι τα πράγματα».Οι εύκολες απαντήσεις σπάνια μας έπεισαν.Κι όταν η απάντηση είναι «δεν γίνεται»… έχουμε μερικές ακόμη ερωτήσεις.

  1. Άνδρας σε ενεργό αμαξίδιο στο γραφείο του συζητά με δύο συνεργάτες σε φωτεινό χώρο εργασίας στην Αθήνα.

    Έχουμε αρκετά πράγματα να πούμε για την προσβασιμότητα. Είχαμε, άλλωστε, πολύ χρόνο να τα σκεφτούμε ψάχνοντας για… ράμπα.

    Η προσωπική εμπειρία μάς έχει μάθει να αναγνωρίζουμε τα εμπόδια εύκολα. Η iCanότητα, όμως, δεν δημιουργήθηκε για να περιοριστεί στην επισήμανσή τους. Μας ενδιαφέρει η αλλαγή που μπορεί να ακολουθήσει.

    Αυτό μπορεί να σημαίνει μια άμεση παρέμβαση για ένα πρόβλημα της καθημερινότητας· μπορεί να σημαίνει διάλογο, συνεργασία και διεκδίκηση μιας ουσιαστικής λύσης· μπορεί, όμως, να σημαίνει και κάτι πιο φιλόδοξο: να συμμετέχουμε στη συζήτηση πριν σχεδιαστεί το επόμενο εμπόδιο.

    Γιατί ο καλύτερος σχεδιασμός δεν διορθώνει απλώς όσα δεν λειτούργησαν. Φροντίζει να μη χρειαστούν διόρθωση εξαρχής.

    Θα θέλαμε να μιλάμε γι’ αυτά και με τα παιδιά. Όχι με τη μορφή μιας «ευαισθητοποίησης», αλλά με πρακτικά παραδείγματα: γιατί δεν σταθμεύουμε μπροστά σε μια ράμπα, γιατί ένας χώρος που λειτουργεί για όλους είναι καλύτερος για όλους.

    Μας ενδιαφέρουν τα εμπόδια που μπορούν να φύγουν σήμερα. Αλλά ακόμη περισσότερο μας ενδιαφέρει να προλάβουμε τα αυριανά.

    Γιατί η προσβασιμότητα, στην ουσία της, αφορά κάτι πολύ μεγαλύτερο: την ελευθερία να επιλέγεις πώς θέλεις να ζεις, να συμμετέχεις και να κινείσαι μέσα στον κόσμο.

    Περισσότερα
  2. Ομάδα καθαρίζει μια παραλία στην Αττική· μια γυναίκα με προσθετικό πόδι ταξινομεί απορρίμματα και ένας άνδρας σε ενεργό αμαξίδιο καταγράφει ευρήματα.

    Υπάρχουν πράγματα που αξίζει να αλλάξουμε. Και άλλα που αξίζει, πάνω απ’ όλα, να προστατεύσουμε.

    Το φυσικό περιβάλλον ανήκει ξεκάθαρα στα δεύτερα. Θέλουμε να το γνωρίζουμε, να το χαιρόμαστε και να το φροντίζουμε — και η iCanότητα να έχει ενεργό ρόλο σε αυτή τη φροντίδα.

    Με δικές μας πρωτοβουλίες, αλλά και δίπλα σε ανθρώπους και οργανώσεις που ήδη κάνουν σημαντική δουλειά, θέλουμε να είμαστε παρόντες εκεί όπου υπάρχει κάτι που αξίζει να προστατευτεί, να φροντιστεί ή να αποκατασταθεί.

    Άλλοτε αυτό μπορεί να σημαίνει μια μικρή τοπική δράση και άλλοτε μια μεγαλύτερη συνεργασία. Καθαρισμοί, αποκατάσταση φυσικών χώρων, ενημέρωση, πρόληψη: διαφορετικές δράσεις με κοινό στόχο, να αφήνουμε κάθε τόπο καλύτερο απ’ ό,τι τον βρήκαμε.

    Υπάρχει όμως και μια πρόκληση που μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα:

    Πώς σχεδιάζουμε έναν κόσμο πιο προσβάσιμο, χωρίς η μία ανάγκη να ικανοποιείται εις βάρος μιας άλλης;

    Εδώ αρχίζει για εμάς η πράσινη προσβασιμότητα.

    Στη φύση, σημαίνει να αναζητούμε τρόπους ώστε περισσότεροι άνθρωποι να μπορούν να προσεγγίσουν παραλίες, μονοπάτια και φυσικά τοπία, με παρεμβάσεις που σέβονται τον χαρακτήρα και την ισορροπία τους. Στις πόλεις, σημαίνει να επιδιώκουμε καλύτερη πρόσβαση χωρίς να αντιμετωπίζουμε το πράσινο ως το αναγκαίο τίμημά της.

    Δεν θέλουμε να επιλέγουμε ανάμεσα στην προσβασιμότητα και την προστασία του περιβάλλοντος. Η πρόκληση είναι να βρίσκουμε λύσεις όπου τα δύο συνυπάρχουν.

    Περισσότερα
  3. Γυναίκα σε αναπηρικό αμαξίδιο γεμίζει με τροφή ένα μπολ για ένα κουτάβι σε φωτεινή μεσογειακή αυλή.

    Τα ζώα είχαν θέση στη ζωή μας πολύ πριν αποκτήσουν θέση στην iCanότητα. Οπότε, μάλλον, δεν υπήρχε περίπτωση να μείνουν απ’ έξω.

    Τα αγαπάμε. Εκείνα που μοιράζονται το σπίτι και την καθημερινότητά μας, εκείνα που συναντάμε στις πόλεις και στις γειτονιές μας, αλλά και όσα ζουν μακριά μας, στο φυσικό τους περιβάλλον. Και θέλουμε να υπάρχει χώρος, φροντίδα και σεβασμός για όλα.

    Γι’ αυτό θέλουμε η iCanότητα να είναι παρούσα και εδώ. Να δημιουργεί δικές της δράσεις, να στηρίζει προσπάθειες που αξίζουν και να συνεργάζεται με ανθρώπους και οργανώσεις που γνωρίζουν περισσότερα από εμάς — γιατί η αγάπη είναι πολύ καλή αφετηρία, αλλά η σωστή φροντίδα χρειάζεται και γνώση.

    Από τα αδέσποτα της γειτονιάς μέχρι τις θαλάσσιες χελώνες, μας ενδιαφέρει να ζουν με ασφάλεια και να συνυπάρχουμε μαζί τους αρμονικά. Και μας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα εκείνες οι μικρές ή μεγαλύτερες παρεμβάσεις που μπορούν να κάνουν πραγματική διαφορά στη ζωή τους.

    Δεν μπορούμε να βοηθήσουμε όλα τα ζώα. Μαζί, όμως, μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο για πολύ περισσότερα.

    Περισσότερα

Μερικές φορές η αλλαγή έρχεται γρήγορα. Άλλες χρειάζεται περισσότερη δουλειά. Και κάποιες φορές, όλα αρχίζουν από μια καλή ερώτηση.

  • Στενό πέρασμα σε πεζοδρόμιο δίπλα σε εργοτάξιο, ανάμεσα στην περίφραξη και σε κάδους απορριμμάτων. Πίσω από έναν εργάτη, ένας άνθρωπος σε αμαξίδιο περιμένει να περάσει.
    ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑ

    Τελικά, περνάμε όλοι;

    Εργασίες είχαν καταλάβει μεγάλο μέρος ενός πεζοδρομίου και η διέλευση με αμαξίδιο είχε γίνει ιδιαίτερα δύσκολη. Το επισημάναμε και το εμπόδιο απομακρύνθηκε.

  • Εργάτης σκουπίζει χώματα και μπάζα από την όδευση τυφλών, κατά μήκος ενός τοίχου στο πεζοδρόμιο.
    ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑ

    Η όδευση υπήρχε. Κάπου κάτω από τα μπάζα.

    Μπάζα, χώματα και απορρίμματα είχαν καλύψει την όδευση τυφλών. Η υποδομή υπήρχε, αλλά δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Το επισημάναμε στους αρμόδιους και ο χώρος καθαρίστηκε.

    Μια υποδομή προσβασιμότητας δεν αρκεί να υπάρχει. Πρέπει και να μπορεί να χρησιμοποιηθεί.

  • Νυχτερινή συναυλία δίπλα σε δάσος: πλήθος με υψωμένα χέρια μπροστά στη σκηνή, ενώ πυκνός καπνός απλώνεται ανάμεσα στα έλατα.
    ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

    Μια συναυλία. Μια περιοχή Natura. Και μερικά ερωτήματα που άξιζε να γίνουν.

    Μια συναυλία σε προστατευόμενη περιοχή Natura, εντός της αντιπυρικής περιόδου, ήταν ένας καλός λόγος να θελήσουμε να μάθουμε περισσότερα.

    Επισκεφθήκαμε τον χώρο και εντοπίσαμε σημεία που, μέσα στην αντιπυρική περίοδο, μας προβλημάτισαν. Ερευνήσαμε το πλαίσιο της διοργάνωσης και απευθύναμε συγκεκριμένα ερωτήματα στους αρμόδιους φορείς.

AbleNomads

Η προσβασιμότητα δεν σταματά εκεί που τελειώνει το πεζοδρόμιο.

Συνήθως μιλάμε για προσβασιμότητα μέσα στις μεγάλες πόλεις. Η Ελλάδα όμως είναι και τα χωριά, τα νησιά, τα βουνά και οι παραλίες της: μέρη που ίσως θέλεις να επισκεφθείς ή που είναι απλώς ο τόπος σου.

Ένα ζευγάρι στο ηλιοβασίλεμα δίπλα σε ένα βαν, σε ορεινό σημείο με θέα στη θάλασσα· η γυναίκα κάθεται στο αμαξίδιό της και ο άντρας δίπλα της.

Κάπου εκεί αρχίζει το AbleNomads.

Από την ιδέα ότι η προσβασιμότητα δεν πρέπει να είναι προνόμιο των μεγάλων πόλεων αλλά να έχει θέση παντού: είτε θέλεις να γνωρίσεις έναν τόπο για πρώτη φορά είτε ζεις εκεί όλη σου τη ζωή.

Γι’ αυτό το AbleNomads θέλει να συνεργάζεται με τοπικούς φορείς, επιχειρήσεις και ανθρώπους που γνωρίζουν πραγματικά τον τόπο τους, ώστε να βρίσκουμε λύσεις με νόημα τόσο για όσους ζουν εκεί όσο και για όσους θέλουν να τον επισκεφθούν.

Και, μεταξύ μας, τα πιο ωραία μέρη δεν είναι πάντα τα πιο εύκολα.

Για το AbleNomads

Υπάρχουν μερικές ιδέες στο τραπέζι. Και κάποιες κάτω από αυτό.

Το iCan Lab είναι ο χώρος όπου οι ιδέες της iCanότητας αρχίζουν να αποκτούν μορφή. Και, ομολογουμένως, υπάρχει ήδη λίγος συνωστισμός.

Εδώ συναντιούνται όσα έχουμε μάθει, όσα έχουμε ζήσει, όσα έχουμε δει να λειτουργούν αλλού — αλλά και όλα εκείνα για τα οποία δεν γνωρίζουμε ακόμη αρκετά. Γιατί μια καλή ιδέα δεν χρειάζεται μόνο ενθουσιασμό. Χρειάζεται έρευνα, διαφορετικές γνώσεις και, πολύ συχνά, ανθρώπους που ξέρουν κάτι καλύτερα από εμάς.

Γι’ αυτό ψάχνουμε. Ρωτάμε. Συνδέουμε ανθρώπους και πεδία που ίσως δεν είχαν προφανή λόγο να βρεθούν στο ίδιο τραπέζι. Εξετάζουμε τι έχει ήδη δοκιμαστεί, τι μπορεί να προσαρμοστεί, τι χρειάζεται να σχεδιαστεί από την αρχή — και τι, τελικά, αξίζει να περάσει από την ιδέα στην πράξη.

Μπες στο iCan Lab
  1. 01ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕ
  2. 02ΑΝΑΡΩΤΙΟΜΑΣΤΕ
  3. 03ΣΥΝΔΕΟΥΜΕ
  4. 04ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ
  5. 05ΔΟΚΙΜΑΖΟΥΜΕ
  6. 06ΔΡΟΥΜΕ

Κάποια πράγματα μπορούμε να τα μοιραστούμε από νωρίς. Κάποια χρειάζονται πρώτα περισσότερη δουλειά. Και κάποια θα μείνουν για λίγο ακόμη μέσα στο Lab.

Δεν είναι μυστικοπάθεια.

Εντάξει, ίσως λίγο.

Αλλά κυρίως είναι ο χρόνος που χρειάζεται μια ιδέα για να γίνει αρκετά καλή ώστε να αξίζει να βγει προς τα έξω.

Εμείς έχουμε τις ιδέες. Εσύ μπορεί να έχεις αυτό που τους λείπει.

Δεν χρειάζεται όλοι να προσφέρουμε το ίδιο. Κάποιος έχει χρόνο. Κάποιος γνώση. Κάποιος μια δεξιότητα, μια επαφή, έναν χώρο, εξοπλισμό ή μια υπηρεσία που θα βοηθούσε μια ιδέα να γίνει πράξη.

Μπορεί να είσαι επαγγελματίας που γνωρίζει καλά ένα πεδίο που εμείς τώρα εξερευνούμε. Μια επιχείρηση που θέλει να συμμετέχει ουσιαστικά. Ένας φορέας με τον οποίο μπορούμε να ενώσουμε δυνάμεις. Ή απλώς ένας άνθρωπος με μια παρατήρηση, μια ιδέα ή μια εμπειρία που αξίζει να φτάσει σε εμάς.

Δεν γνωρίζουμε από πού θα έρθει η επόμενη καλή συνεργασία. Αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι.

Τρόποι συμμετοχής

What if we can?